Przejdź do treści

Materiały do mikroobróbki: stal nierdzewna, tytan, mosiądz, PEEK i inne

Mikrodetal często waży mniej niż gram, więc koszt materiału ledwo jest widoczny w wycenie. A jednak wybór materiału decyduje o tym, jak mały może być element, jaka ciasna tolerancja jest realistyczna, ile odgratowania jest potrzebne i ile narzędzi się łamie. Ten poradnik porównuje metale i tworzywa najczęściej używane do mikrodetali i pokazuje, co każdy z nich oznacza dla tolerancji i kosztu. Stronę procesową opisuje poradnik o wielkościach elementów i tolerancjach we frezowaniu i toczeniu mikro.

Dlaczego materiał liczy się bardziej w mikroskali

Trzy właściwości dominują, gdy elementy schodzą poniżej 1 mm.

  • Tworzenie wióra. Materiały czysto łamiące wiór, jak mosiądz automatowy czy stal nierdzewna 303, pozwalają małym narzędziom skrawać swobodnie. Materiały lepkie, jak 316L czy czysta miedź, owijają wiór wokół narzędzia i się rozmazują.
  • Tworzenie zadziorów. Materiały ciągliwe wypychają metal przed narzędziem i zostawiają zadziory przy każdym wyjściu. Na otworze poprzecznym 0.3 mm zadzior 20 μm może zablokować otwór.
  • Sztywność i stabilność. Metale zachowują kształt pod siłami zamocowania i skrawania. Tworzywa uginają się, płyną pod obciążeniem i zmieniają wymiar z temperaturą i wilgotnością.

Dlatego ten sam rysunek może być rutyną w mosiądzu, a trudnością w tytanie.

Metale do mikroobróbki

Materiał Częste gatunki Skrawalność w mikroskali Zadziory Typowa tolerancja na wybranych elementach Typowe zastosowania
Mosiądz automatowy C36000 (CuZn36Pb3) Doskonała Małe ±0.005 mm Złącza, części zegarków, piny przyrządów
Miedź C11000, C10100 Słaba, lepka Duże ±0.01 mm Elektrody, części RF, rozpraszacze ciepła
Stal nierdzewna, automatowa 303 Dobra Umiarkowane ±0.005 mm Piny, armatura, części ogólne
Stal nierdzewna, austenityczna 304, 316, 316L Średnia Duże ±0.005 do ±0.01 mm Części medyczne, spożywcze, fluidyczne
Tytan Grade 2, Grade 5 (Ti-6Al-4V) Średnia, ciepło i zużycie Umiarkowane ±0.005 do ±0.01 mm Implanty, stomatologia, lotnictwo
Aluminium 6061-T6, 7075-T6 Dobra Umiarkowane do dużych ±0.005 mm Obudowy dla półprzewodników i optyki
Stal narzędziowa D2, H13, SKD11 Średnia wyżarzona, trudna po hartowaniu Małe ±0.005 mm, szlifowanie dla ciaśniejszych Wkładki form, stemple, części ścieralne

Oceny i tolerancje wynikają z typowego doświadczenia zakładów przy małych detalach, nie są specyfikacjami.

Mosiądz i miedź

Mosiądz C36000 to punkt odniesienia dla skrawalności. To materiał do wyboru, jeśli funkcja na to pozwala, bo wszystkie inne metale porównuje się do niego. Miedź jest odwrotnością. Czysta miedź jest miękka i lepka, obciąża narzędzie i mocno zadziera. Gdy przewodność na to pozwala, miedź telurowa (C14500) obrabia się znacznie lepiej.

Stale nierdzewne

303 zawiera siarkę, która tworzy wtrącenia łamiące wiór. To najłatwiejsza do mikroobróbki stal nierdzewna, ale ma niższą odporność na korozję i zwykle nie jest akceptowana na implanty. 316L to standard dla detali medycznych, często wg ASTM F138 dla implantów. Jest trudniejsza dla narzędzi i wymaga starannego odgratowania. 17-4 PH stosuje się, gdy liczy się wytrzymałość, i obrabia się ją rozsądnie w stanie H900 lub H1025.

Tytan

Ti-6Al-4V, zwany też Grade 5, to częsty wybór na implanty i małe detale o wysokiej wytrzymałości, z wariantem ELI wg ASTM F136 w klasie implantowej. Tytan słabo przewodzi ciepło, więc ciepło zostaje na ostrzu i szybko zużywa małe narzędzia. Zakłady stosują niższe prędkości skrawania i częściej wymieniają narzędzia, co widać w czasie cyklu. Grade 2, tytan technicznie czysty, jest bardziej miękki i lepki oraz mocniej zadziera.

Aluminium

6061-T6 i 7075-T6 skrawają się szybko i dobrze trzymają wymiar, co czyni aluminium popularnym w obudowach dla półprzewodników, optyki i elektroniki. Głównym problemem w mikroskali są zadziory na cienkich krawędziach i miękkość przy manipulacji gotowymi detalami. Anodowanie dodaje kilka mikronów na powierzchnię, więc ciasne elementy wymagają naddatku na rysunku.

Stale narzędziowe

D2, H13 i SKD11 obrabia się w stanie wyżarzonym, a następnie hartuje, albo obrabia na twardo specjalnym oprzyrządowaniem. Hartowanie może odkształcać cienkie mikroelementy. Dla najciaśniejszych tolerancji na detalach hartowanych zakłady wykańczają szlifowaniem, elektroerozją drutową lub frezowaniem twardym.

Tworzywa w mikroobróbce

Tworzywo Stabilność Typowa tolerancja na małych elementach Uwagi
PEEK Najlepsza w grupie ±0.01 mm, ±0.005 mm wybrane Gatunki biokompatybilne, wysoka temperatura, preferowany materiał wyżarzony
POM (acetal, Delrin) Dobra ±0.01 do ±0.02 mm Czysto się obrabia, niskie tarcie
PTFE Słaba, płynie ±0.02 do ±0.05 mm Miękki, zmienia wymiary pod zamocowaniem i z temperaturą
PEI (Ultem) Dobra ±0.01 mm Sztywny, amorficzny, dobry na izolatory
PMMA Średnia ±0.02 mm Części optyczne, skłonny do pękania na małych elementach

Wartości typowe dla małych detali, nie gwarancja.

Tworzywa rozszerzają się z temperaturą znacznie bardziej niż metale, mniej więcej 5 do 10 razy bardziej niż stal. Detal z PTFE zmierzony w 25 °C może być poza tolerancją w 20 °C. Tworzywa także relaksują się po obróbce, gdy uwalniają się naprężenia wewnętrzne. Dobra praktyka to użycie materiału wyżarzonego, obróbka etapami i pomiar po ustabilizowaniu detalu.

Materiały mniej popularne

Niektóre mikrodetale wymagają materiałów spoza zwykłej listy. Da się je obrabiać w małej skali, ale mniej zakładów ma z nimi doświadczenie, więc zawężają wybór dostawcy.

  • Nitinol (nikiel tytan). Stosowany w wyrobach medycznych ze względu na nadsprężystość i pamięć kształtu. Szybko się umacnia, szybko zużywa narzędzia i często jest cięty laserem lub elektroerozją drutową zamiast frezowany. Doprowadzone ciepło może zmienić temperaturę przemiany, więc zakłady muszą je kontrolować.
  • Metale szlachetne. Złoto, platyna i stopy platynowo-irydowe pojawiają się w elektrodach medycznych, złączach i częściach zegarków. Są miękkie i lepkie, a koszt materiału staje się znaczący. Zakłady zwykle rozliczają wióry i resztki osobno, bo mają wartość złomu.
  • Wolfram i stopy wolframu. Gęste i twarde, używane do osłon przed promieniowaniem, ciężarków i elektrod. Obrabialne narzędziami węglikowymi przy niskich prędkościach, często wykańczane szlifowaniem lub EDM.
  • Miedź berylowa. Używana na sprężyny i styki. Dobrze się obrabia, ale pył i wióry są zagrożeniem dla zdrowia, więc obrabiają ją tylko zakłady z odpowiednimi środkami kontroli.
  • Ceramika i szkło. Tlenek glinu, cyrkonia i krzemionka topiona zwykle nie są cięte jak metal. Są szlifowane, docierane, obrabiane laserem lub obrabiane w stanie surowym przed spiekaniem. Należy je traktować jako osobny łańcuch dostaw względem mikroobróbki CNC.
Materiał Typowy proces Pula dostawców
Nitinol Cięcie laserowe, elektroerozja drutowa, ostrożne frezowanie Specjalistyczni
Platyna-iryd, złoto Toczenie szwajcarskie, frezowanie mikro Specjalistyczni, zasady obchodzenia się z materiałem
Stopy wolframu Toczenie i frezowanie przy niskiej prędkości, szlifowanie Umiarkowana
Miedź berylowa Toczenie szwajcarskie, frezowanie z odpylaniem Ograniczona wymogami bezpieczeństwa
Tlenek glinu, cyrkonia Szlifowanie, obróbka w stanie surowym, laser Osobni dostawcy ceramiki

Typowa praktyka, orientacyjnie.

Jeśli detal wykonany jest z jednego z tych materiałów, należy to napisać w pierwszym wierszu RFQ. Eliminuje to większość zakładów, które w przeciwnym razie wyceniłyby, a potem odmówiły.

Dopasowanie materiału do tolerancji i kosztu

Pomocnym sposobem myślenia o materiale jest łączny współczynnik uwzględniający czas cyklu, zużycie narzędzi i nakład na odgratowanie.

Materiał Względny nakład obróbki (mosiądz = 1.0)
Mosiądz C36000 1.0
Aluminium 6061 1.1 do 1.3
Stal nierdzewna 303 1.5 do 2
POM 1.2 do 1.5
PEEK 1.5 do 2
Stal nierdzewna 316L 2 do 3
Tytan Grade 5 2.5 do 4
Stal narzędziowa hartowana 3 do 5

Proporcje poglądowe dla małych detali, nie cennik. Rzeczywisty koszt zależy od geometrii, tolerancji i ilości.

Przykład hipotetyczny: pin czujnika zaprojektowano z 316L z przyzwyczajenia. Funkcja wymaga tylko umiarkowanej odporności na korozję i nie ma kontaktu z ciałem. Przejście na 303 wyraźnie zmniejsza nakład obróbki i odgratowania, przy zachowaniu średnic ±0.005 mm. W przypadku implantu taka zamiana jest niedozwolona, a dodatkowy koszt 316L wg ASTM F138 jest po prostu częścią wyrobu.

Jak podać materiał w RFQ

  1. Gatunek i norma. „Ti-6Al-4V ELI wg ASTM F136”, a nie „tytan”.
  2. Stan. Wyżarzony, T6, H900, hartowany do podanej twardości HRC po obróbce.
  3. Postać. Pręt szlifowany, pręt ciągniony, płyta lub pręt okrągły oraz wymagana tolerancja średnicy dla prac na tokarce szwajcarskiej.
  4. Certyfikaty. Atest hutniczy z identyfikowalnością do wytopu lub partii, często wymagany w medycynie i lotnictwie.
  5. Zatwierdzone źródła. Jeśli system jakości wymaga konkretnej huty lub dystrybutora, należy to napisać od razu.
  6. Wykończenie. Pasywacja, anodowanie, elektropolerowanie lub powłoka, z naddatkami na grubość.

Poradnik zakupowy o mikroobróbce wyjaśnia, jak materiał wpisuje się w kompletne RFQ, a poradnik o pomiarze mikrodetali tłumaczy, dlaczego tworzywa wymagają dodatkowej troski przy kontroli.

Następny krok

Typowe gatunki i tolerancje podsumowuje zestawienie tolerancji i materiałów. Gdy znają Państwo materiał i najciaśniejszą tolerancję, prosimy wysłać RFQ. Micropartz dopasowuje je do maksymalnie 3 zakładów, które już obrabiają ten materiał w mikroskali, i odpowiada w ciągu 24 godzin roboczych.

Najczęściej zadawane pytania

Jaki metal jest najłatwiejszy do mikroobróbki?

Mosiądz automatowy C36000. Tworzy krótkie wióry, skrawa się czysto małymi narzędziami i zostawia mało zadziorów. To materiał odniesienia dla ocen skrawalności i tradycyjny materiał na części zegarków i przyrządów.

Czy 316L jest trudniejsza w mikroobróbce niż 303?

Tak. 303 zawiera siarkę łamiącą wióry i jest oceniana jako automatowa. 316L jest lepka, umacnia się podczas obróbki i tworzy zadziory, zwłaszcza na otworach poprzecznych. Wybiera się ją ze względu na odporność na korozję i biokompatybilność, a nie skrawalność, więc należy liczyć się z wyższą ceną za sztukę.

Czy PEEK utrzyma ±0.01 mm na małych detalach?

Często tak na wybranych elementach, jeśli materiał wyjściowy jest odprężony lub wyżarzony, detal jest zamocowany delikatnie i mierzony w stabilnej temperaturze. PEEK jest najbardziej stabilny wymiarowo z popularnych tworzyw konstrukcyjnych, ale nadal zmienia wymiary wraz z temperaturą i wilgotnością bardziej niż metal.

Dlaczego zakład pyta o tolerancję pręta?

Tokarki szwajcarskie potrzebują pręta ściśle pasującego do tulei prowadzącej, zwykle szlifowanego bezkłowo do h6 lub h7. Jeśli materiał jest dostępny tylko jako pręt ciągniony, zakład może musieć go najpierw przeszlifować lub użyć innego procesu.

Zweryfikowano na podstawie

  • ASTM F138, Wrought 18Cr-14Ni-2.5Mo Stainless Steel Bar and Wire for Surgical Implants (UNS S31673)
  • ASTM F136, Wrought Titanium-6Aluminum-4Vanadium ELI Alloy for Surgical Implant Applications
  • ASTM B16, Free-Cutting Brass Rod, Bar and Shapes for Use in Screw Machines
  • Wikipedia: Ti-6Al-4V

Liczby w tym poradniku to wartości typowe, podane orientacyjnie. Rzeczywiste wyznaczają rysunek, atest materiałowy i dopasowany zakład.

Dopasuj zakład mikroobróbki

Wystarczy raz wysłać rysunek. Dopasujemy go do maksymalnie 3 zakładów odpowiednich dla detalu i odpowiemy w ciągu 24 godzin roboczych. Bezpłatnie dla zamawiających.

Wyślij RFQ

Czytaj dalej